zaterdag 17 februari 2018



Ik vaar op een trage boot van taal,
nader de kristallen stad 
van een waterdruppel, heel egaal. 

Engelen draaien geruisloos rond een ligfiets 
op hun marmeren blad. Een vlinder stijgt op, 
duizelend als een dronkaard in de stad. 

Als ik kon zou ik mijn boeken nemen 
en ze als oude tapijten uit het raam schudden: 
te veel stof, te veel woorden die stoorden.

Maar jij, hoe je ook bent,
kersenbloesem 
die zijn schoonheid niet kent,

jij hoeft je niet bedreigd te voelen door mijn verzen.
Al schrijf ik altijd over jou, in alle beelden, alle weelde,
het is de kou, die de lente belaagt, waar ik mee bouw.

vrijdag 2 februari 2018



stramme, oude botten helpen mij
gevoelens kwijt te raken
die ik vergat weg te wassen
voor de beslagen spiegel van het geluk 

ze spatten met klaterend geluid
op de grond van het bestaan
zoals het water van de douche
wanneer ik mijn illusies ga afdrogen 

o help me, felle zon, eenzaam 
als een stervende op reis door ongenadige tijd
help me mijn opwinding te doven, help me
blij te zijn met de kracht van mijn spieren

wanneer ze woorden op papier hijsen, 
stapelbedden installeren voor hoogslapers 
van betekenis, en weer wakker worden in een vorm
die gedicht heet 

omdat het vrij wil zijn, dat leven van mij,
vlasblond als een zonnebloem 
met wijkende knop
in de regen hogerop

vrijdag 19 januari 2018

het is winter
we springen eruit bij de eindhalte
voorbijgegaan aan de gewoonte
een koude schim te zijn tussen de anderen
een canada zonder geruis
een vogel zonder lokroep in het bos
daar diep in de lente die huilt in de vuige wind
van het laatste te voet door de beelden
de tram schuift in de verte weg
met het gekreun van ruimtelijke eeuwen
daarboven in hun nachtelijk gewaad van zilver
wandelen de sterren met ons mee
blaffende honden springen naar hun schaduw
terwijl ik mijn woorden doof met een symbool
om een bekentenis in je zij te leggen, een arm:
vanavond zal het zomer zijn rond middernacht

woensdag 10 januari 2018


bij mijn hoop 
op jouw komst
staat vanavond
een bord melk

het is leeg 
in de kamer 
waar ik taal pomp 
die aan het kreunen gaat

ik wacht dan maar
en reken op de tijd
die traag verstrijkt
op een wit blad

acht uur
had je gezegd
en daar 
miauwt de poes

tedere verleiding,
maar ik heb de duur 
van onze liefde 
niet in de hand

laat het naaigaren 
van dit verlangen lopen
tot bij de poot 
die het binnenrijft

luister 
naar het roven 
in deze stilte
zonder gedoe:

op het tingelend geluid 
van gisteren
volgt het rustige slurpen 

aan jouw toekomst

vrijdag 29 december 2017

wordt mijn leven een verval 
van krachten, laat ik me
door de neergang leiden,
schrijf er de groeiende chaos
in mijn hoofd aan toe, 

de oprukkende mist die je bent,
de geluwde storm in de ogen
van oude mensen, bij het raam
dat niet meer opengaat,
de slagboom bij mijn grenzen.

wordt mijn leven een terugkeer
van lente, laat ik me bedwelmen
door bloei in geurige regen,
excuus voor ingeslapen dromen
en stormen die ik niet kan luwen,

een plotse zindering van licht:
de noeste zwaluwen in mijn hart
zijn jonge mensen, bij het raam
dat altijd open staat,

stil welkom voor mijn wensen. 

dinsdag 26 december 2017

CARL DE STRYCKER OVER MIJN BACH-BOEK

Dat Bart Stouten een groot Bach-liefhebber is, was al langer bekend. Als hij er de gelegenheid toe kreeg verkondigde hij zijn liefde voor de grote meester van de barok waar hij maar kon. Nu geeft hij ook uiting aan zijn bewondering in een essay: Bart Stouten over Bach. Een chaconne in woorden. De vorm van die tekst is naar eigen zeggen gebaseerd op Bachs beroemde Chaconne in d mineur voor viool solo. In de muziek is dat een variatie op een steeds herhaalde baslijn. Die baslijn is bij Stouten de Bach-lijn: de componist vormt het uitgangspunt waarnaar steeds teruggekeerd wordt, maar tegelijk is hij ook een vertrekpunt voor beschouwingen over de andere interessegebieden van Stouten: literatuur in de eerste plaats, maar ook filosofie, spiritualiteit en vriendschap. In dit boek vertelt hij namelijk ook het erg persoonlijke verhaal van het afscheid van een Italiaanse vriendin. 
  
Wie eerdere boeken van Stouten heeft gelezen, kent deze werkwijze. De tekst schiet vele kanten uit, getuigt van een geweldige eruditie, is vaak erg persoonlijk en Stouten streeft naar een mooie formulering. De ene geniet van de vele kleine weetjes die hier met elkaar verbonden worden, de ander vindt dat getuigen van arrogantie. Er komen echt heel veel dingen langs in kort bestek: uiteraard feiten en wetenswaardigheden over Bach, maar ook gedichten die een muzikale vorm hebben, de onzegbaarheid van bepaalde dingen (met Stoutens grote literaire held Beckett die als een motief terugkeert in de tekst), taafilosofische beschouwingen, kunstwetenschappelijke uitweidingen… 
  
Daarmee is dit een ongemeen rijk boekje, en tegelijk is het precies daardoor enigszins onbevredigend in die zin dat je Stouten over al die onderwerpen misschien wat langer, uitgebreider en diepgaander aan het woord zou willen horen. Wie dan weer op zoek is naar een boek over Bach vindt hier waarschijnlijk tot zijn ergernis veel meer. Het bevat zeker veel boeiende gegevens over zowel het leven als de muziek van Bach, maar soms moet je ettelijke pagina’s lezen alvorens het opnieuw over de componist gaat. In die bladzijden gaat het dan over Stouten en wat hij met Bach min of meer losjes in verband brengt. 
  
Dat hoeft echter geen verwondering te wekken: de cover en de titelbladzijde kondigen dat immers duidelijk aan. De auteursnaam maakt namelijk integraal deel uit van de titel. Dit is niet een boek van Bart Stouten over Bach, maar Bart Stouten over Bach, dus het gaat – en dat is ook wel eigen aan het genre van het essay – deels ook over de auteur zelf, in de idee dat de persoonlijke belevenissen niet louter particulier, maar herkenbaar zijn voor het lezerspubliek. 

Stouten is een innemend radiopresentator, en ook als schrijver weet hij te behagen met zijn oprechte enthousiasme voor de kunsten waarover hij spreekt en voor Bach in het bijzonder. 
  
Bart Stouten: Bart Stouten over Bach. Een chaconne in woorden, Vrijdag, Antwerpen 2017, 142 p. ISBN 9789460016066. Distributie: Elkedag Boeken 

woensdag 6 december 2017

Recensie 'Het Huilt voor Jou' in ZiZo

Recensie 'Het Huilt voor Jou' door Annelies Leysen